هر چند که ساخت نيروگاه اتمي بوشهر زمان طولاني را به دليل کارشکني هاي غربي ها از جمله فشار آمريکا بر اوکراين براي عدم ساخت توربين هاي اين نيروگاه شاهد بود اما در نهايت صالحي از راه اندازي اين نيروگاه در شهريورماه جاري خبر داد.
در حالي که براساس نيازسنجي دانشگاه هاي آمريکايي در پيش از انقلاب اسلامي در ايران اعلام شده بود که ما براي تامين نيازهاي خود به انرژي به دست کم 20 هزار مگاوات برق هسته اي نياز داريم، اما بعد از انعقاد قرارداد ساخت اين نيروگاه با روس ها در سال 1373، کارشکني هاي غرب در اين رابطه آغاز شد.
ماجراي ساخت نيروگاه اتمي بوشهر از سال 1355 و با موافقت نامه همکاري ايران با شرکت کرافت ورک يونيون آلمان آغاز شد. براساس اين قرارداد، شرکت آلماني در ازاي دريافت 778 ميليون مارک، يک نيروگاه اتمي براي ايرانيان در بوشهر مي ساخت.
براساس اين قرارداد اين شرکت آلماني موظف بود دو واحد نيروگاه آب سبک فشرده در جنوب غربي شهر بوشهر بسازد.
تا زمان پيروزي انقلاب اسلامي در ايران، کار آلماني ها به خوبي جلو مي رفت و آنها نزديک به 85 درصد عمليات ساختماني واحد اول نيروگاه بوشهر و قسمتي از تجهيزات برقي و مکانيکي آن را ساخته و نصب کرده بودند. اما همزمان بعد از روي کار آمدن دولت انقلابي در ايران، شرکت آلماني از ادامه کار براي اتمام نيروگاه بوشهر سرباز زد تا اولين وقفه چندين ساله در راه بهره برداري از اين نيروگاه اتفاق بيافتد.
در طول سال هاي جنگ تحميلي و بدليل شرايط خاص کشور و عدم اختصاص بودجه لازم براي از سرگيري ساخت اين نيروگاه، چندين سال روند اجرايي اين نيروگاه مسکوت گذاشته شده بود.
در سال 1368 و در جريان سفر رييس جمهوري وقت ايران به مسکو، دو کشور گفت و گو در رابطه با قرارداد ساخت اين نيروگاه را آغاز کردند. درسال 1371 قرارداد اوليه و در سال 1373 قرارداد تکميل نيروگاه بوشهر به امضاي دو کشور رسيد.
اما امضاي توافقات به معناي آن نبود که مردم ما مي توانند سريعا شاهد ورود برق هسته اي به مدارهايشان باشند. بسياري از قطعات ساخته و نصب شده توسط آلماني ها بايد تغيير مي يافت زيرا تکنولوژي روس ها با تکنولوژي آلماني ها متفاوت بود و همين مساله بارها روند تکميل و راه اندازي اين نيروگاه 1000 مگاواتي را به عقب انداخت.
بسياري از کارشناسان و متخصصان بر اين باور هستند که اگر به جاي تلاش براي تکميل نيروگاه بوشهر، ما تقاضاي ساخت يک نيروگاه جديد در محلي ديگر را مي داديم، آن نيروگاه بسيار زودتر به بهره برداري مي رسيد. نکته ديگر و مهمي که در روند راه اندازي نيروگاه بوشهر خلل ايجاد مي کرد کارشکني هاي غربي بود، به گونه اي که با فشار آمريکايي ها کشور اوکراين از ساخت توربين هاي اين نيروگاه براي ايران خودداري کرد و روس ها مجبور شدند تا يک خط توليد براي ساخت اين توربين ها ايجاد کنند. همين مساله باعث بيش از 1.5 سال وقفه در روند اجراي نيروگاه بوشهر شد.
اين نيروگاه ابتدا قرار بود در سال 2000، سپس 2003، 2006، 2008 و در آخر 2009 به بهره برداري برسد اما روند ساخت و انجام تست هاي مختلف بر روي آن باعث شده تا اين مساله به پايان تابستان سال 2010 موکول شود.
علي اکبر صالحي رييس سازمان انرژي اتمي که از بدو به عهده گرفتن اين سمت از اعلام تاريخ دقيقي براي تکميل اين نيروگاه خودداري مي کرد، بالاخره پس از تست هاي مختلف صورت گرفته که آخرين آنها "تست گرم" آن بود، صبح امروز اعلام کرد که نيروگاه بوشهر به مرحله غيرقابل بازگشت رسيده و در شهريور ماه به بهره برداري خواهد رسيد.
البته کار اصلي بعد از راه اندازي اين نيروگاه آغاز خواهد شد زيرا مجلس شوراي اسلامي دولت را مکلف کرده است تا 20 هزار مگاوات برق را تا سال 2020 براي کشور توليد کند و در صورت راه اندازي اين نيروگاه تنها يک بيستم کار صورت گرفته است و دولتمردان بايد با کار و همتي مضاعف به دنبال راه اندازي نيروگاه هاي جديد برق هسته اي باشند.
بدون شک راه اندازي و بهره برداري کامل از نيروگاه هسته اي بوشهر به افزايش غرور ملي و پرستيژ بين المللي و منطقه اي ايران کمک خواهد کرد.