ایام تحصیل دوران تابستان شروع می شود و عملا اوقات فراغت پیش می آید.این

 اوقات نیاز به برنامه ریزی دارد.

فعالیت های ورزشی و مطالعه می تواند بهترین وسیله برای گذراندن اوقات فراغت

 باشد.ورزش غیر از آنکه فعالیت بدنی ، اجتماعی و گروهی است ، نوعی بازی هم

 به حساب می آید و برای مدتی انسان را از واقعیت های اطراف و نگرانی  و

دلواپسی ها دور می سازد و فرد را متوجه بدن و نقاط مثبت خویش می کند.

کتاب هم وسیله خوبی برای پر کردن اوقات فراغت است.اما جوانان دیدن فیلم ورفتن

 به سینما را برای گذراندن این دوران انتخاب می کنند.سینما معمولا جایی برای

 فرار از محرومیت های اجتماعی است و گاهی بدون توجه به نوع فیلم و وقت آن

 فرد را به سوی خود می کشاند.

رادیو و تلویزیون دو وسیله ای هستند که بیش از سینما مورد استفاده قرار می گیرند

 و عملا وقت فراغت جوانان را اشغال می کنند.آمدن تلویزیون در خانه ها فعالیتها

را محدود می کند و افراد را به تماشاگر برنامه های تلویزیونی تبدیل میکند.

تلویزیون ارتباط افراد خانواده را کم می کند و روابط سازنده و لازم بین افراد

 خانواده  را محدود می سازد.استفاده مدام از برنامه های تلویزیونی فرد را به

 گیرنده بدون تفکر و بدون داد و ستد اندیشه و تجزیه و تحلیل مطالب تبدیل می کند

 و فقط تماشاچی صحنه ها می شود.

استفاده از وقت را باید از کودکی به فرد آموخت.افراد غالبا بدون برنامه بزرگ می

 شوند و این بی برنامه بودن را به گذران اوقات فراغت نیز تعمیم می دهند و

 نمیدانند از وقت خود چگونه استفاده کنند.

آمار بزهکاری ، اعتیاد و انحرافات نیز در تابستان بیش از هر فصل دیگری در سال

 می باشد و این به دلیل زیاد بودن انرژی و وقت آزاد  در نوجوانان و جوانان و

 استفاده ناصحیح از آن است.

پس برای اوقات فراغت بر اساس اهداف و سن فرد و همین طور وضعیت اقتصادی

و خانوادگی و جغرافیای محل زندگی باید یک برنامه ریزی مناسب نمود  و از این

 دوران بهترین استفاده را به عمل آورد.

وبلاگ تئاتر بوشهر