سيستم نامه رساني اداري ما مکانيزه شده است. يعني که تازه ياد گرفته ايم که مي شود نامه ها را با ايميل و اينترنت و شبکه نيز ارسال و دريافت نمود. و لازمه اش هم صرف هزينه هنگفتي بوده و هست در بخش زيرساخت هاي مخابراتي و تجهيز ادارات به تکنولوژي که البته چندان کار شاقي هم نکرده ايم. خريدن کامپيوتر و راه اندازي شبکه و اتصال به اينترنت که ديگر اين حرفها را ندارد. با اين حال هنوز بسياري ادارات رنگ و بويي از اينترنت و تکنولوژي و شبکه و اين حرفها حس نکرده اند و يا اگر هم در اداره و سازماني تجهيزات روز را آورده ايم، أنقدر آدم هاي بي سواد در اداراتمان داريم که تا بتوانند خود را به روز کنند، ديگر عمر اين تکنولوژي به سر رسيده و ما مجبوريم در مقابل فناوريهاي تازه تر سر فرود بياوريم.

و اصلا نگاهي که ما به فناوري و يا همان تکنولوژي داريم نگاهي است تند و زمخت و طرد کننده که بايد هر تکنولوژي جديد را مدتي در قرنطينه بگذاريم يا مثلا استفاده از آن را نخستين بار براي مديران و مسئولان بگذاريم و هروقت که آنها ترجيح دادند آنگاه مي شود آن تکنولوژي را عموميت بخشيد. بگذريم. صحبتم را نمي خواهم به مسائل سياسي بکشانم و يا مسائلي را مطرح کنم که من و شما حوصله اش را هم نداريم.

اما من فکر مي کنم قبل از آنکه دولت الکترونيک و شهرهاي الکترونيک را راه اندازي کنيم و مفهوم شهروند الکترونيک را تعريف نماييم لازم است که اداراتمان را از نظر پرسنل و نيروي اداري آنچنان به روز و کارآمد و با دانش نماييم که بتوانيم با سرعت فزاينده تري راههاي ترقي و اتصال به دنياي ترقي کننده امروز را طي کنيم. امروز مديري که ايميل نداشته باشد و يا از پس اينترنت و ارتباطات برنيايد از نظر من مدير نيست و مي بينيد که چه بسيارند مديران بي ايميل و بي ارتباط با دنياي معاصر.

وبلاک ايکاريوس

---

---